De halswervelzuil
De halswervelzuil bestaat uit een keten van zeven wervels. Tussen de wervellichamen bevindt zich de tussenwervelschijf of discus. Deze bestaat uit een rubberachtige ring en in het midden ervan een geleiachtige substantie. Het geheel werkt als een veersysteem; aangezien de rubberachtige ring ook een stevige vasthechting aan de wervellichamen boven en onder heeft, kunnen de bewegingen tussen deze twee wervellichamen gecontroleerd worden. Achteraan wordt de verbinding tussen de wervels uitgemaakt door een klein gewricht dat links en rechts zit, en de klassieke vorm heeft van een gewricht met kraakbeen, een gewrichtkapsel , ... We noemen deze gewrichten de facetgewrichten.
Veroudering veroorzaakt bij ieder van ons telkens opnieuw kleine scheurtjes in de rubberachtige ringen. Hierdoor kan op een bepaald ogenblik de “gel” die centraal zit, op een aantal niveaus verdwijnen. Soms zorgt dit proces voor matige pijn in de hals maar meestal verloopt het zonder klachten of symptomen. Onder bepaalde omstandigheden kan echter een scheur in de rubberachtige ring ontstaan, waardoor een stuk hiervan min of meer loskomt en zich gaat verplaatsen, meestal naar achter toe. Men spreekt dan van een discushernia. Onder andere omstandigheden zal een zenuwwortel geklemd geraken door een osteofyt. Dit is een beenderige aanwas die ontstaat door artrose (slijtage) van de wervelkolom.
Onmiddellijk achter het verplaatste gedeelte ligt echter het ruggenmerg en aan beide zijden ervan een zenuwwortel, zodat een druk kan ontstaan op het ruggenmerg of een zenuwwortel. Dit kan niet alleen pijn maar ook uitvalsverschijnselen veroorzaken: gevoelsstoornissen of verlammingen, krachtsvermindering in de armen en in extreme gevallen ook in de benen.
Discus hernia
Wanneer de natuur er niet in slaagt om op een redelijke termijn een genezing te bewerkstelligen (al dan niet met conservatieve middelen) kan een ingreep noodzakelijk zijn. Ook progressieve uitvalsverschijnselen (steeds meer gevoelsstoornissen of krachtsvermindering) kunnen een reden vormen om te beslissen tot operatie.
Samen met jou zal de chirurg beslissen tot het verwijderen van de hernia en het vervangen van de discus door een bot.
De ingreep
Bij deze ingreep verwijderen we de hernia die de druk op de zenuwen en/of het ruggenmerg veroorzaakt. De operatie wordt zoals de meeste nekoperaties via de voorkant gedaan. Dit is een veilige en de meest klassieke toegangsweg tot de nekwervels. De zenuw en of merg vrijmaken gebeurt met behulp van een microscoop. De tussenwervelschijf wordt volledig weggenomen. Om de schijf te vervangen, wordt een bot geplaatst dat meestal vervat zit in een soort van hol carbonblokje. Het bot wordt meestal genomen uit de bekkenkam. Het geheel wordt verstevigd met een plaatje vooraan op de wervelkolom. Aan het einde van de operatie wordt een buisje in de wonde gelegd (drain) gedurende de eerste 24 uur om eventueel resterend bloed af te zuigen.
De eerste dagen na de operatie
Na het ontwaken in de ontwaakzaal mag je terug naar je kamer op de dienst orthopedie. Na de operatie is de pijn in de arm soms meteen weg, maar lang niet altijd. In de hals is er altijd wat pijn ten gevolge van de operatie. Hiervoor krijgt je aangepaste pijnstilling.
Sliklast en lichte heesheid zijn normaal gedurende de eerste week. Dit is ten gevolge van zwelling van de slokdarm en luchtpijp. Je zal de eerste dagen na de ingreep ook wat hinder hebben van de donorplaats ( bekkenkam). Dit is na een paar dagen meestal veel beter.
Het buisje in de wonde zal na 24 uur worden verwijderd. Je kunt meestal vrij snel naar huis na zulke operatie. Een halskraag is niet noodzakelijk en je mag binnen de pijngrenzen bewegen.
