Delphina werkte al 14 jaar als assistente in een apotheek toen ze besloot om haar carrière om te gooien. Als logistiek assistente zorgt ze vandaag mee voor de patiënten van de gespecialiseerde afdeling Locomotorische Revalidatie in Beveren. “Het was eventjes wennen, maar ik ben blij dat ik de sprong heb gewaagd.”
“Ik overwoog al een tijdje om van werk te veranderen”, vertelt Delphina. “In de apotheek werkte ik altijd tot half zeven ’s avonds. Dat combineren met mijn gezin was niet zo evident. Tegelijk wou ik al langer eens in een ziekenhuis werken. Apotheekassistenten zoekt Vitaz niet in Beveren, maar ik zag wel vacatures voor logistiek assistenten. Dat sprak mij wel aan, en kan ik evengoed doen met mijn diploma Apotheekassistent. Ik wist alleen niet of het iets voor mij zou zijn.”
Daarom sprak Delphina haar buurvrouw aan. Zij werkt ook bij Vitaz. “Ik vroeg haar wat de job als logistiek assistente eigenlijk inhoudt. Dat heeft zij me allemaal goed uitgelegd. Ze raadde me aan om bij SP Locomotorische Revalidatie te gaan werken. Dat leek haar de leukste dienst. Daar verblijven de patiënten voor een langere tijd. Daardoor leer je de mensen wel echt kennen.”
Moeder van de dienst
Intussen ben je er meer dan een jaar aan de slag. Kan je bevestigen dat het klopt?
Delphina: “Het is hier effectief fijn werken. Mijn eerste jaar is heel goed meegevallen. Het is helemaal anders dan in de apotheek. Daar zag ik klanten die vaak langskwamen. Op den duur begon ik ze te kennen. Maar dat waren altijd vluchtige contacten. Op onze afdeling bouw je wel een band op met de patiënten doordat ze hier zo lang liggen. Je leert met verschillende mensen omgaan. Ik waardeer enerzijds dat sociale contact, de babbeltjes met de patiënten, maar anderzijds kan je hen ook echt helpen. Dat doe ik graag.”
"Door een dag mee te lopen, kon ik zelf ervaren
of het effectief was wat ik dacht dat het zou zijn."
Wat doe jij als logistiek assistente om de patiënten te helpen?
“De maaltijdbedeling en al wat daarbij hoort zoals afruimen, is het grootste deel van mijn job. Ik help de patiënten rechtop of reik hen iets aan dat ze nodig hebben. Soms help ik hen eens om een trui aan te trekken. Dat lijken kleine dingen, maar voor die mensen betekent dat heel veel. Daarnaast hou ik alles in orde op de afdeling. Ik vul bijvoorbeeld al het materiaal bij, ook voor de verpleging. Ik zorg ervoor dat ze karren hebben waarin alles altijd is bijgevuld. Zo hoeven ze niets te gaan zoeken. Gebruikt materiaal maak ik terug proper. Ik breng de patiënten naar hun afspraken en ga hen halen. Tijdens mijn sollicitatiegesprek zei onze hoofdverpleegkundige Anneleen dat je als logistiek assistent eigenlijk het moedertje van de afdeling bent. Zo voelt het ook.”
Positieve werksfeer
Je twijfelde vooraf of het iets voor jou zou zijn. Hoe heb je die twijfel weggewerkt?
“Ik kon inderdaad moeilijk mijn job als apotheekassistente zomaar opgeven voor een gok. Daarom heb ik een dag meegelopen op de afdeling voordat ik de beslissing nam. Zo kon ik zelf ervaren of het effectief was wat ik dacht dat het zou zijn. En dat bleek wel het geval. Het beviel me heel goed. Daarna heb ik nog twee dagen ingelopen. Ik heb veel hulp gekregen van de verpleging en de schoonmaakploeg enzo. Daardoor ging het allemaal vrij vlot.”
Na al die jaren plots in een ziekenhuis werken… dat moet toch enorm aanpassen zijn?
“Zeker in het begin heb ik toch even mijn weg moeten zoeken. Ik was een kleine apotheek gewend waarin we met enkele collega’s dicht op elkaar werkten. Hier kwam ik plots in een groot team terecht. Dat was wennen. Ik vond het wel heel positief qua werksfeer. Ik werd ook direct goed opgevangen. Ze waren heel vriendelijk en hulpvaardig.”
Goed team
Het is precies wel leuk samenwerken.
“Ja, ik heb een goed team. Tegelijk werk ik vrij alleen omdat we allemaal andere dingen doen. Dat vind ik een goede combinatie. Ik krijg redelijk wat vrijheid om mijn werk zelf in te plannen en waar nodig wat te schuiven. Al moet ik natuurlijk wel de algemene uren volgen, bijvoorbeeld voor de maaltijdbedeling.”
Hoe valt het mee om met de patiënten te werken?
“Ik merk dat de patiënten blij zijn om je te zien en dat ze heel dankbaar zijn als je hen helpt. Voor mij is dat gewoon mijn job, maar als ik dat zeg dan gaan ze daar tegenin. ‘Je kan gewoon je werk doen, en je kan het doen met je hart en met volle overgave zoals jij het doet’, zeggen ze dan. Zo merk ik dat ik hen toch iets extra kan bieden. Als ik even naar hen luister, zie ik soms de last van hun schouders vallen. Hen zo zien opfleuren, geeft mij voldoening. Sommige patiënten zie je met de dag verbeteren. Patiënten die bijvoorbeeld een hersenbloeding hebben gehad, hebben in het begin meer hulp nodig. Tot je ze op een dag naar buiten ziet wandelen. Dat verloop is altijd heel mooi om te zien.”
"Ik heb het gevoel dat ik hier al jaren werk."
Je bent dus blij dat je de sprong hebt gewaagd.
“Absoluut. Ik voel dat ik hier goed zit. Ik heb het gevoel dat ik hier al jaren werk. Ik heb helemaal mijn draai gevonden en ondertussen ken ik iedereen. Dat het sociale contact mij zoveel energie geeft, vind ik wel raar. Vroeger schrok ik daarvan terug. Ik was meer ingetogen voordat ik in de apotheek werkte. Daar heeft het sociale contact me al goed gedaan. Sinds ik hier werk, leer ik de mensen beter kennen en ligt die sociale interactie me nog beter. Het afgelopen jaar ben ik helemaal opengebloeid. De job zelf sluit ook mooi aan bij mijn persoonlijkheid. Het is dus een match.”
Het team van SP Locomotorische Revalidatie zoekt nog een halftijds logistiek assistent. Ook in andere campussen zoeken we nog logistiek talent. Bekijk alle vacatures.
