Leefgroepbegeleider Sandy De Wilde is een van de vele pareltjes van kinder- en jeugdpsychiatrie Tilia. Je kent hem allicht van leefgroep IKO. Al heeft hij de afgelopen jaren in 3 van de 5 leefgroepen gewerkt. Zelfs buiten de muren van Tilia is hij er voor de jongeren. “Mensen denken meestal dat ik enkel in een leefgroep sta, maar het is zoveel meer dan dat.”
“Toen ik Orthopedagogie studeerde, ben ik in 2020 bij De Beren gestart als stagiair”, herinnert Sandy zich. In die leefgroep zitten kinderen van 6 tot 12 jaar. “Daar heb ik gemerkt dat je van kinderen ongelofelijk veel liefde krijgt. Qua problematiek gaat het meer over externaliserend gedrag, zoals agressie. Terwijl dat bij jongeren meer internaliserend gedrag is, bijvoorbeeld depressie. Dat zien we ook in De Opstap, de groep waar ik nadien werkte. Daarin zitten jongeren van 12 tot 18 jaar die tien weken verblijven. We observeren hun gedrag en gaan op basis daarvan aan specifieke problemen werken.”
“Sinds september 2023 sta ik bij leefgroep IKO, wat een intensieve kortdurende opname is. De jongeren, ook van 12 tot 18 jaar, komen hier vijf weken lang vooral tot rust. We kijken dan naar wat ze nadien nog nodig hebben. Want een opname is sowieso geen eindhalte.”
Handvaten zoeken
Kan je wat meer vertellen over wat jij hier doet?
Sandy: “Als ik vertel dat ik in de kinder- en jeugdpsychiatrie werk dan hoor ik vaak ‘oei, psychiatrie’. Maar eigenlijk doe ik hier vooral heel vele fijne dingen. (glimlacht) Ik leef en eet met de jongeren, we doen samen activiteiten en kijken tv. Ik speel heel veel spelletjes. (lacht) We doen zelfs uitstapjes met het busje. We bekijken op het moment wat we nodig hebben. Op sommige momenten zijn er jongeren triestig. Dan luister ik en probeer ik ermee in gesprek te gaan. Soms is er iemand kwaad. Dan zoek ik samen met die jongere naar handvaten om daar goed mee om te gaan.”
"Mensen denken dat ik enkel in de leefgroep sta,
maar het is zoveel meer dan dat."
Je bent dus eigenlijk een beetje een vaderfiguur.
“Daar voel ik me nog te jong voor. (lacht) Ik voel me meer een grote broer voor al die jongeren. Ik neem ze graag onder mijn vleugels. Het is heel fijn om een vertrouwensband met hen op te kunnen bouwen. Door daarin te investeren en hun vertrouwen te krijgen, kan je hen zin geven. Je kan hen het gevoel geven dat ze er mogen zijn op deze wereld. Ik heb het altijd al heel leuk gevonden om dat te kunnen doen.”
Jeugdhuis
Tilia zet steeds meer in op opnamevermijdend werken. Hoe uit zich dat in jouw job?
“Dat klopt, ja. Mensen denken meestal dat ik enkel in een leefgroep sta, maar het is zoveel meer dan dat. Samen met drie topcollega’s organiseer ik bijvoorbeeld infoavonden voor ouders over geweldloos verzet. Die filosofie hanteren wij hier ook naar de jongeren toe. We hebben een werkboekje gemaakt met drie pijlers. Over elke pijler organiseren we een sessie.
Mijn job brengt me ook buiten de muren van Tilia. Soms sta ik als onthaalmedewerker in het Overkop-huis in Sint-Niklaas. Dat is een soort jeugdhuis waar jongeren terecht kunnen, in de eerste plaats om zich te amuseren. Samen met mensen van een aantal andere organisaties zijn wij daar op een laagdrempelige manier aanwezig. Als ze willen praten, bieden we een luisterend oor. Zo proberen wij mee de drempel naar psychologische hulp te verlagen."
"Ook buiten de overlegmomenten komen de artsen bij ons zitten
en wordt er veel gelachen."
"Buiten Tilia volg ik ook enkele jongeren op. Zij hebben het niet makkelijk om iemand te vertrouwen. Daarom vind ik het belangrijk dat ze mij in vertrouwen kunnen nemen. En dat werkt. Met een van hen ga ik samen sporten. Na een tijdje hebben we wat meer een band gekregen en heeft hij me kunnen vertellen waarom hij probleemgedrag vertoonde. Doordat hij erover is beginnen praten, hebben we ontdekt wat eronder schuilt. Nu kunnen we hem verder helpen. Zo proberen we opnames te vermijden.”
Positieve impact
Waarschijnlijk heb jij daar al heel veel bedankjes en complimenten voor ontvangen?
“Ik heb onlangs een heel tof compliment gehad van een vader. Tijdens de weekends gaan de jongeren naar huis, en op dat moment verliep het daar thuis moeilijk. Ik heb toen telefonisch geholpen, want ik wou toch nabij zijn. Ik heb haar die avond verschillende keren gehoord. Nadien kwam haar vader langs. Hij wou me even spreken. ‘Ik geef nooit op’, zei hij. ‘En ik geef weinig complimenten, maar merci dat jij er was. Als jij er niet was geweest, dan weet ik niet wat er was gebeurd. Bedankt dat je ons advies hebt gegeven.’
Misschien nog mooier is als de jongeren aan de deur komen vragen of een van ons er is. Dan kunnen we nog eens vragen hoe het gaat. Als ze nog naar ons komen vragen dan hebben we wel een positieve impact gehad. Dat is het mooie en het fijne hier, dat je een band kan opbouwen met de jongeren.”
‘Wij’-gevoel
Absoluut. Zijn er nog van die dingen die het plezant werken maken?
“Ik vind dat er in ons team een hele mooie balans zit tussen structuur en nonchalance. Sommige mensen hebben meer structuur nodig, andere zijn net als ik wat nonchalanter. Samen houden we elkaar mooi in evenwicht. Ik heb ook het gevoel dat het hier bij Tilia een ‘wij’-verhaal is. Als leefgroepbegeleider voel ik mij gelijkwaardig aan de artsen. Wij mogen onze mening geven en onze observaties delen. De artsen, therapeuten en psychologen luisteren daarnaar. Ook buiten de overlegmomenten komen de artsen bij ons zitten en wordt er veel gelachen.
We krijgen ook veel vrijheid, bijvoorbeeld om ons te verdiepen in de dingen die ons interesseren. We mogen op het werk met onze interesses aan de slag. We krijgen veel kansen. Ik heb al verschillende opleidingen gedaan, waaronder een postgraduaat. In september ben ik via Project 360 gestart met een bacheloropleiding Verpleegkunde bij Odisee.”
Waarom wil je graag een extra verpleegkundig diploma?
“Na mijn postgraduaat voelde ik dat ik graag nog iets wou studeren. Ik wou mezelf blijven uitdagen. Verpleegkunde heeft mij altijd geïnteresseerd. Het gaat me hier nog goed van pas komen. Nu mag ik sommige handelingen niet stellen omdat ik niet het juiste diploma heb. Het zou handig zijn als ik die handelingen wel mag doen. Voor Tilia is een extra verpleegkundige op de dienst evengoed een meerwaarde. En ook mijn privéleven speelt mee. Mijn vriendin heeft een zeldzame ziekte. We weten nog niet goed hoe die verder gaat evolueren. Maar wat ik wel zeker weet, is dat ik graag voor haar wil kunnen zorgen, mocht het nodig zijn.”
Zorg jij binnenkort mee voor die mooie balans in het team van Tilia? Bekijk de vacatures.
Lees meer:
- 6 mooie voordelen van zorghonden bij kinder- en jeugdpsychiatrie Tilia
- Mindful met je baby: in 5 sessies naar bewuster opvoeden
- Mindful zwanger: in 7 sessies naar bewust en ontspannen zwanger zijn
