Tegenwoordig leggen niet langer de nachtverpleegkundigen, maar de apotheekassistenten van campus Moerland de medicatie klaar. Vandaag doen ze dat al op 8 afdelingen. Binnenkort verdubbelt het nog. Ziekenhuisapotheker Charlotte Verstringe en apotheekassistente Tessa Weyn zijn enthousiast: “Het is op zoveel vlakken een verbetering.”
Dit verhaal start al in het tijdperk voor COVID-19, toen Charlotte nog als klinisch apotheker werkte op een geriatrische afdeling. “Daar leerde ik dat de nachtverpleging er helemaal alleen voorstaat”, zegt ze. “Zij moesten ’s nachts alleen alle belletjes beantwoorden, nieuwe patiënten opnemen en operaties of overlijdens opvolgen. Daarbovenop legden zij alle medicatie klaar voor de volgende dag.”
Bij sommige afdelingen duurde het een viertal uur voordat de nachtverpleegkundigen alle medicatie hadden klaargelegd. Bij andere was dat een twee- of drietal uur. “Omdat ze zoveel taken combineren, werden ze voortdurend onderbroken tijdens het klaarzetten. Dat aantal uren ligt in realiteit dus waarschijnlijk nog hoger”, geeft Charlotte mee. “Vaak geraakte de nachtverpleegkundige er niet mee rond. Of ze had de hele nacht door moeten werken tegen de klok. Dat was onhoudbaar.”
Huilend naar huis
Begin januari 2021 startte het pilootproject op één afdeling, Geriatrie 5. Vervolgens werd het abrupt gepauzeerd omwille van de covidcrisis. “Maanden later zijn we door het tekort aan verpleegkundigen halsoverkop terug gestart. We zagen dat de werkdruk voor hen heel hoog werd”, blikt Charlotte terug. Ook Tessa herinnert zich die tijden nog goed: “Ik hoorde verhalen van nachtverpleegkundigen die vaak de hele nacht geen moment hadden gehad om hun boterhammetjes op te eten. Anderen gingen ’s ochtends huilend naar huis. Het was schrijnend. Dat raakte ons wel.”
“Ik weet nog dat we zijn begonnen met in de namiddag een assistente naar de afdeling te sturen”, vult Charlotte aan. “We hadden ons voorgenomen om er telkens twee uur per afdeling voor uit te trekken. We zien wel hoe ver we daarmee geraken, dachten we. En omdat onze assistenten wel ongestoord verder konden werken, lukte het ons altijd om bijna alles in twee uur klaar te leggen. Ondertussen hebben we ons team uitgebreid met extra assistentes die elk op twee afdelingen medicatie klaarleggen. Dat verloopt superefficiënt. We zien een win-win op meerdere vlakken, voor beide partijen.”
Minder druk, meer kwaliteit
Het pilootproject levert voor de nachtverpleegkundigen en zelfs voor de mobiele equipe een mooie tijdswinst op. “De nachtverpleegkundigen gaven aan dat ze weer op een normaal tempo kunnen werken. Ze kunnen nu terug meer aandacht geven aan de patiënt”, weet Charlotte. “En ook de mobiele equipe ervaart minder druk. Voordien moesten zij bijspringen als de nachtverpleegkundige niet rond kwam. Dat valt nu minder voor op de afdelingen waar wij alles klaarleggen.”
Daarnaast komt het de kwaliteit ten goede. “Het feit dat wij het niet moeten doen onder die gigantische druk, zorgt sowieso voor meer kwaliteit. Dat kan niet anders”, merkt Charlotte op. “We proberen ook elke afdeling op dezelfde manier klaar te leggen. Nu werkt iedereen dus op dezelfde manier, heel gestructureerd.”
Gaandeweg wordt het pilootproject steeds verder geoptimaliseerd. “Zo zijn we beginnen werken met kaartjes”, zegt Tessa. “Als er iets ontbreekt, signaleert een rood kaartje dat dit nog aangevuld moet worden. Waar nodig geven we extra info mee, zoals instructies om het correct toe te dienen.” Tessa en Charlotte hebben nog zoveel meer ideeën om verder te verbeteren. Het is prachtig om hen bezig te horen. “Tegenwoordig houden we ook de medicatiestock van de diensten in de gaten en zorgen we ervoor dat die tijdig wordt aangevuld.”
Talent tonen
Wat winnen de apotheekassistenten en de apotheek hier nu eigenlijk mee? Want zij hebben er vooral extra werk bij gekregen. “Het helpt mij om mijn kennis terug op te frissen”, vertelt Tessa. “Na mijn studies ben ik meteen hier komen werken. Maar de ziekenhuisapotheek is geen gewone apotheek waar je klanten voortdurend moet uitleggen wat ze wanneer moeten nemen. Dit voelt voor mij meer aan als logistieke ondersteuning. We komen hier niet in contact met de patiënt. Nu ik alles mag klaarleggen op de afdeling, krijg ik wel terug een volledig zicht op wat een patiënt neemt en wanneer.”
Dat heeft verschillende voordelen. “Ik kijk mee na of het klopt. Door daar mee over na te denken, zie ik bijvoorbeeld hoe we medicatie nog beter kunnen combineren. Nu ik op de afdelingen kom, krijg ik soms ook vragen van de verpleging.”
Terwijl Tessa vertelt, straalt Charlotte van fierheid: “Ik heb altijd gevoel gehad dat er in onze apotheekassistenten meer talent zat dan de job die ze tot nu toe deden. Ik vind het superfijn voor hen dat ze hun talent meer kunnen tonen, tot op de afdelingen. Hun functie is nu geëvolueerd naar een brugfunctie tussen de apotheek en de verpleegafdeling. Ze komen veel meer buiten.”
Met open armen
“Wij komen nu inderdaad uit de bubbel van de apotheek”, beaamt Tessa. “We leren de verschillende diensten en de afdelingen kennen, wat ik heel aangenaam vind. Ze ontvangen ons daar altijd met open armen. Ik heb zelfs al mee pannenkoeken mogen eten omdat er iemand jarig was. Ze wenkten me en zeiden dat ik er even bij mocht komen zitten. Dat waardeer ik wel. En ook op de OK-fuif heb ik onlangs met de verpleegkundigen gebabbeld en gedanst. Vroeger kende ik enkel de collega’s van de apotheek.”
Zin gekregen om in onze apotheek te werken? Bekijk de openstaande vacatures.
