Sport maakte altijd deel uit van Jordy's leven. Als militair was bewegen vanzelfsprekend. Fitness, lopen, zijn conditie onderhouden. Tot een ongeval tijdens een opleiding plots alles veranderde.
Wat begon met pijn in zijn been, bleek een groter probleem. Verschillende onderzoeken en aanhoudende rugklachten volgden. Uiteindelijk kwam ook zijn heup in beeld: ernstige slijtage en artrose.
Jordy was amper 28 toen duidelijk werd dat hij een heupprothese nodig had.
Eén vraag bleef door zijn hoofd spoken: "Het stopt hier toch niet? Ik kan toch nog altijd iets van sport doen?"
Die bezorgdheid legde hij ook voor aan dr. De Schepper. Die kon hem gelukkig geruststellen, want voor Jordy ging de ingreep niet alleen over opnieuw pijnvrij bewegen.
In april 2023 kreeg hij zijn heupprothese. De revalidatie werd een oefening in geduld: opnieuw proberen lopen, krachttraining, spieren opbouwen en een stap terugzetten wanneer het nodig was. Hij moest vooral opnieuw leren vertrouwen op zijn lichaam.
“Je hebt al zoveel meegemaakt dat je bang bent om opnieuw iets kapot te maken.”
Bijna twee jaar lang werkte Jordy aan die basis. Eerst op de fiets, daarna in het zwembad en in augustus 2025 trok hij opnieuw zijn loopschoenen aan.
Toen kwamen zijn broer en beste vriend met een uitdaging: waarom geen Ironman?
Jordy begon volop te trainen. Zijn tijden werden beter en op een bepaald moment liep hij zelfs opnieuw tijden van vóór zijn operatie.
De wedstrijddag werd er eentje om nooit te vergeten. Tijdens het lopen protesteerde zijn lichaam en moest hij even wandelen. Maar na alles wat hij had doorstaan, wilde hij die finish bereiken.
Na jaren van operaties, revalidatie en onzekerheid was die finish een emotioneel moment voor Jordy en zijn gezin, dat heel de weg aan zijn zijde stond.
En Jordy heeft de smaak te pakken! Volgende zomer wil hij de Ironman Vitoria-Gasteiz in Spanje volledig uitlopen. Een nieuw avontuur dat enkele jaren geleden nog ondenkbaar leek.
Zijn advies voor wie zelf revalideert?
“Geef je lichaam tijd. Luister ernaar. En kijk vooral naar wat nog wél kan.”
