Psychogeriatrie De Waaier is gespecialiseerd in zorg op maat voor dementiepatiënten met moeilijk begrijpbaar gedrag. Al vanaf het eerste bezoek neemt het team de tijd om de patiënt en zijn familie goed te leren kennen. Zorgprofessional Britt Pauwels en verpleegkundige Ilse De Bock vertellen waarom dat zo belangrijk is.
Zodra de deuren van de Psychogeriatrie voor je openen, voel je de gezelligheid die er hangt. “We kleden de afdeling altijd in volgens een thema, bijvoorbeeld Valentijn of Pasen”, zegt Ilse. De sofa’s en fauteuils her en der maken het extra huiselijk. Sinds kort staat er ook eentje in de intakeruimte. “We wilden het graag gezelliger maken, minder professioneel”, legt Britt uit. “Zo voelen de families hopelijk al van in het begin dat ze hier heel welkom zijn.”
“Als ze hier toekomen, hebben de families vaak al een lastig parcours achter zich. We bieden hen altijd een tasje koffie of water aan, we maken het gezellig en doen een babbeltje. We willen hen zo het gevoel geven dat ze hier de tijd en ruimte krijgen om hun hart eens te luchten”, vult Ilse aan. “Ik vind het altijd mooi als de families zich kwetsbaar durven opstellen naar ons toe en emotioneel durven ontladen. Dat is ook de bedoeling. Wij zijn er niet alleen voor onze patiënten, maar ook voor hun families.”
Uitgebreide kennismaking
Is het intakegesprek jullie eerste contact of gaat er nog iets aan vooraf?
Ilse: “We hebben een vragenlijst gemaakt en vragen hen om die op voorhand in te vullen. Dat geeft ons een leidraad voor het gesprek. Als het is ingevuld, geven ze ons een seintje en plannen we een moment in. Sinds kort doen we ook op zaterdag intakegesprekken. Zo kunnen we de families nog beter tegemoet komen.”
Waarom zijn die intakegesprekken zo belangrijk?
Britt: “We doen ze in de eerste plaats om onze patiënten en hun families beter te leren kennen. We hebben bijvoorbeeld een aantal factoren van vroeger nodig om een gedragsanalyse te kunnen maken. Dat helpt ons om de juiste zorg te bieden.”
Ilse: “We vragen bijvoorbeeld waarom ze naar onze afdeling zijn gekomen. Wat wil de familie graag bereiken? Wat hebben ze in het verleden al geprobeerd? We vragen naar de medische historiek van de patiënt, bijvoorbeeld qua medicatie. Daar houden we rekening mee tijdens de observatieperiode.
Anderzijds babbelen we over wat ze vroeger hebben gedaan. Dat kan gaan over het werk, hobby’s of zelfs wat ze graag eten en drinken. Als het een vroege vogel of een late slaper is dan houden we daar rekening mee. Ik vind intakes altijd leuk om te doen, want dan leer je de patiënt echt kennen.”
"Op den duur hebben we hem een atlas gegeven.
Zo kon hij op de kaart tonen waar hij overal was geweest."
Educatief moment
Britt: “De verwachtingen van de familie zijn ook heel belangrijk. Die moeten we soms wat herkaderen. Als de families verwachten dat de patiënt volledig zal herstellen dan moeten we eerlijk zijn. Dat gaat niet.”
Ilse: “Niet alleen voor ons, maar ook voor de families is het een leerrijk moment. Wij geven hen de nodige educatie en brochures mee. We hebben een vintrinekast vol brochures over de verschillende vormen van dementie.”
Jullie verdiepen je in de wereld van de patiënt. Geef eens een voorbeeld waarin dat het verschil heeft gemaakt?
Britt: “Een intake die mij is bijgebleven, is die van een patiënt die niet zo communicatief meer was. Hij kon geen zinnen meer maken, het waren eerder woorden. Wartaal. Het was moeilijk om hem te begrijpen. Toen we tijdens de intake vroegen wat hij vroeger had gedaan, bleek dat hij veel had gereisd. Daarom vroegen we de familie om fotoboeken mee te brengen.
Als hij de foto’s van zijn reizen zag, begon hij verhalen te vertellen in hele vlotte zinnen. Hij kon zalig vertellen. Doordat we het verhaal goed mee konden volgen en mee konden kijken naar de foto’s, krijgen wij er ook een heel goed beeld van. Het waren hele mooie reizen. Het gaf hem ook eindelijk terug een onderwerp om met zijn familie over te praten. Op den duur hebben we hem een atlas gegeven. Zo kon hij op de kaart tonen waar hij overal was geweest. Ik vond dat zo mooi. Zonder het intakegesprek hadden we dit nooit geweten.”
"Uitzoeken hoe we de patiënt kunnen helpen,
maakt het zo leuk."
Missend stukje zoeken
Dit illustreert ineens het belang van de zorg op maat. Is dat ook waarom jullie voor deze afdeling hebben gekozen?
Ilse: “Ik werkte als projectverpleegkundige toen ik een lijstje doorkreeg met afdelingen die versterking zochten. De Psychogeriatrie stond daar tussen. Ik las enkele verhalen van medewerkers en merkte dat het me wel interesseerde. Eigenlijk ben ik het steeds boeiender beginnen vinden sinds ik hier werk met mensen met dementie.
Ik vind de verschillende soorten dementie heel interessant. Bij elke vorm en elke patiënt heb je een andere aanpak nodig. Iedereen heeft andere noden. Uitzoeken hoe we de patiënt kunnen helpen, maakt het zo leuk. Het is zoeken naar het missende stukje. Daar kreeg ik niet genoeg van, dus wou ik hier graag blijven. Sinds december werk ik vast in dienst.”
Britt: “Het grote voordeel van deze afdeling is dat wij de nodige tijd en ruimte kunnen maken voor onze patiënten. Wij kijken niet alleen naar de patiënt, maar ook naar wat de familie nodig heeft. We doen outtakegesprekken waarbij we het woonzorgcentrum uitnodigen. Ook in onze ontslagbrief geven we handvaten mee. Daardoor kan onze zorg na het ontslag gewoon verdergezet worden. Het doet mij altijd deugd om de mensen aan de woonzorgcentra over te dragen wetende dat we hen de best mogelijke zorg hebben gegeven.”
Veilig bij elkaar
Boeiend is het hier duidelijk. Maar wat maakt het plezant werken?
Britt: (zonder nadenken) “Ons team.”
Ilse: “Ja, we hebben een heel jong team.”
Britt: “Iedereen is heel flexibel. We kunnen, mogen en durven aangeven welke onze patiënten ons minder liggen. ‘Wil jij daar even binnengaan?’, vragen we soms. Dat wordt door iedereen geapprecieerd.”
Ilse: “Als er iets is dan kunnen we ventileren bij de collega’s. We doen veel samen en kunnen bij elkaar terecht.”
Britt: “We geven elkaar veel veiligheid. De deur van Kristy, onze hoofdverpleegkundige, staat ook altijd open. Ze is een van ons en beschermt ons. Dat, en die huiselijke sfeer, maakt het heel tof werken.”
Ilse: “En op tijd en stond een grapje, dat is ook belangrijk.” (glimlacht)
Het team van Ilse en Britt zoekt nog verpleegkundigen. Ontdek meer redenen om te kiezen voor Geriatrie en bekijk alle geriatrische vacatures.
Gerelateerde verhalen:
- Dokter De Mulder: “Bij Geriatrie bundelen we de krachten van het hele team”
- Dementie? 6 tips van experten Kristy (Psychogeriatrie) en Els (Geriatrisch Supportteam)
- Vrijwilligers breien snoezelmoffen voor patiënten met dementie
- Patiënt Guido: “De mensen doen hun job hier met hun hart en dat merk je”
