Op de afdelingen kinderziekten zorgt het PROSA-team ervoor dat angstige patiënten hun ziekenhuisbezoek zo stress- en pijnvrij mogelijk doorstaan. Een van hen is Roos (6). Zij ontwikkelde een angst voor bloedafnames. Nu PROSA-verpleegkundige Sofie Van Den Bossche er voor haar is, zijn zowel Roos als haar mama Katrien gerustgesteld. Ze delen hun ervaringen.
“Toen Roos pas geboren was, is bij de hielprik vastgesteld dat zij geen schildklier heeft”, vertelt Katrien. Die aandoening heet Congenitale hypothyreoïdie (CHT) en wordt jaarlijks bij 15 tot 20 Vlaamse baby’s vastgesteld. “Op zich is het makkelijk te behandelen met medicatie. Ze moet wel regelmatig bloed laten nemen en op controle komen.”
Goed omkaderen
“Als baby en peuter liet ze dat altijd heel flink doen. Toen ze ouder werd, wou ze haar arm niet meer geven. Ze had angst ontwikkeld. Daarom werden we drie jaar geleden door de kinderarts doorverwezen naar de PROSA-verpleegkundige.” Samen met de kinderen en hun ouders zoekt PROSA-verpleegkundige Sofie naar de ideale omstandigheden en afleidingsmaterialen zodat de patiënten toch de nodige zorgen kunnen krijgen.
Bij elke bloedafname maakt Katrien een afspraak bij Sofie. Zij legt zich dan toe op de omkadering van het kind, terwijl een andere verpleegkundige de procedure uitvoert. “De bloedafnames gebeuren allemaal op het tempo van Roos, dus niet geforceerd. Sofie focust volledig op Roos te begeleiden en gerust te stellen. Dat zij er zo voor Roos is, stelt mij mee gerust. Het loopt altijd supervlot.”
“Sofie is echt gemaakt om dit te doen. Ze is een hele lieve, zachte persoon en straalt enorm veel rust uit”, vindt Katrien. Roos vindt Sofie ook lief. Speciaal voor haar heeft ze een tekening ingekleurd. “Oh, zo mooi! Die ga ik zeker aan de muur hangen”, reageert Sofie.
Kneepjes van het vak
“Nu kom ik wel graag naar het ziekenhuis”, glimlacht Roos. “Waarom? Omdat ik tablet mag kijken. Ik weet al naar wat ik straks ga kijken… naar Peppa Pig.” Haar ellebogen zijn ingesmeerd met verdovende zalf. Dat heeft Katrien thuis al gedaan. “Sofie gaf me de tip om er huishoudfolie rond te wikkelen”, zegt ze. “Zo is het minder pijnlijk voor Roos. Ik vind het heel fijn dat ze me dat soort kneepjes van het vak meegeeft.”
Roos gaat gewillig mee naar de roze stoel. Ze mag op mama’s schoot zitten. Even bedreven als enthousiast zoekt ze een filmpje van Peppa Pig op. “Sofie gebruikt altijd een masker met lachgas”, vertelt Katrien. “En wat mag jij dan doen, Roos?” Ze antwoordt: “Dan mag ik de ballon opblazen.” Terwijl ze dat doet, praten Sofie en Katrien samen met haar over het filmpje. Roos wordt helemaal rustig. Zo zacht mogelijk neemt de verpleegkundige bloed af.
Als ze klaar is, mag Roos een cadeautje kiezen. “Dat krijg ik omdat ik het goed heb gedaan”, zegt ze. “Ze heeft onder andere al stuiterballen gekregen. De vorige keer waren het leuke stickers om in te kleuren”, vult Katrien aan.
Alles op één plek
Hun volgende halte is de consultatie met dokter Maris. “In het begin werd Roos deels door een professor in Gent opgevolgd en deels hier in Sint-Niklaas. Dat was niet zo handig. Ik ben blij dat we nu voor alles op één plek terechtkunnen. Dokter Maris volgt haar nu volledig op. Ze kijkt naar hoe alles verloopt, of Roos goed ontwikkelt en of haar medicatie moet worden aangepast. Dokter Maris is een hele liever dokter waar we superblij mee zijn. We hebben een heel goed contact.”
Roos is niet alleen tijdens de bloedafnames geholpen met de PROSA-technieken. “Vorige zomer moesten wij naar Spoed. Toen konden we haar niet insmeren met de verdovende zalf. Ik heb wel vermeld dat Roos een trauma heeft rond bloedafnames. Daarom hebben zij ook lachgas gebruikt. Zodra Roos wist dat ze in de ballon kon blazen, werd ze rustig en heeft ze het heel flink laten doen. Het is allemaal vlot verlopen. En dat zonder Sofie erbij. Er was wel een superlieve verpleegkundige. Dat heeft ongetwijfeld geholpen”, glimlacht Katrien.
Het PROSA-team ondersteunt niet enkel op de afdelingen kinderziekten. Het staat in het hele Vitaz-ziekenhuis zorgprofessionals bij om jonge patiënten a-traumatisch te behandelen.
Meer weten over angst- en pijnvermindering bij kinderen? Bekijk alle info, de video en de brochure.
Foto PROSA-team Vitaz, v.l.n.r.: verpleegkundige Kathleen Synaeve, dr. Maes Evelyn, adjunct-hoofdverpleegkundige Mieke Duyver, verpleegkundige Elfi Slabbaert, PROSA-verpleegkundige Sofie Van Den Bossche, verpleegkundige Klaar De Ruyte, verpleegkundige Karin Thomaes, dr. Van Damme Liesbeth, hoofdverpleegkundige Cynthia Paelinck.
Gerelateerde verhalen:
- Sofie stelt angstige kinderen gerust
- Verpleegkundige Melissa vertelt aan de hand van tablet over haar job
- Cliniclowns: “Soms hebben wij in 2 minuten tijd al een band met een kind”
- Kinderafdeling Maria Middelares vroeger & nu
