In 2024 hebben we onze patiënten bijna 20 zakjes bloed per dag gegeven. Ongeveer een vierde van al die zakjes ging naar het Oncologisch Dagziekenhuis. Verpleegkundige Rianne vertelt hoe ze er het verschil maken. Want het gaat niet in de eerste plaats om de aantallen, maar om mensenlevens. Die kan ook jij mee redden door bloed te geven.
“Als de patiënten bij ons toekomen, hebben ze recent een diagnose gekregen”, vertelt Rianne. “Dat is heel emotioneel, heel zwaar. Zij belanden op een sneltrein. Er wordt heel veel van hen verwacht. Ze krijgen een hele hoop afspraken mee: bij de oncoloog, diëtist, verpleegkundig consulent oncologie, sociale dienst, … Al die afspraken worden voor hen gemaakt. Ondanks dat het zwaar is, accepteer je dat. Want je wil vooruit. Je wil genezen.”
Band opbouwen
“In het Oncologisch Dagziekenhuis stappen wij bij op die trein. Gaandeweg komen er nog hulpverleners bij, tot de trein bomvol wordt. Je hebt dan het gevoel dat je precies geen lucht meer krijgt. Hoe verder in het traject je staat, hoe meer stukken ziekte er worden weggenomen. Steeds meer mensen stappen terug af. De trein wordt leger en leger, tot je aan het eindstation bent. Dan is de therapie achter de rug en ga je verder in opvolging. Wij zitten bij onze patiënten op de trein van in het begin tot aan de eindhalte.”
Wauw, mooi uitgelegd! Vertel eens wat meer over het Oncologisch Dagziekenhuis en wat jullie hier doen als verpleegkundigen?
Rianne: “Als de patiënten toekomen, prikken wij de infusen, geven wij de therapie en maken wij de planning voor hun volgende bezoek. Wij geven verschillende therapieën. Sommige patiënten krijgen immunotherapie, anderen chemotherapie of een combinatie van de twee. Targettherapie doen we ook. Elke soort kunnen we zowel intraveneus, via spuiten of in pilvorm geven. Daarnaast geven wij onze patiënten regelmatig bloedtransfusies en bloedplaatjes.
Onze patiënten komen wekelijks tot zeswekelijks terug voor een behandeling. Op dat vlak is het Oncologisch Dagziekenhuis anders dan de meeste dagziekenhuizen. Hier bouw je een zeer sterke band op met je patiënten. Je moet zowel empathisch als technisch sterk zijn.”
"Ze voelen zich er beter door. Ze zijn minder vermoeid.
Ook mentaal voelen ze zich sterker."
Zonder bloed geen therapie
Het afgelopen jaar hebben jullie bijna 5 zakjes, of eenheden, bloed per dag gegeven. Waarom hebben sommige patiënten donorbloed nodig?
“Een aantal van onze patiënten heeft wekelijks een bloedtransfusie nodig, telkens een à twee eenheden. We hebben ook patiënten die twee keer per week langskomen, voor een eenheid bloed en twee eenheden bloedplaatjes.
Het gaat enerzijds om hematologische patiënten, die een goedaardige of kwaadaardige bloedaandoening hebben. Zij worden behandeld met bloedtransfusies. We zien ook dat sommige oncologische patiënten het nodig hebben. Bij hen komt de behandeling zodanig hard binnen dat bijvoorbeeld hun aantal rode bloedcellen sterk daalt.
Voordat we chemo geven, wordt er telkens gekeken naar hun bloedwaarden en nierfunctie. Als ze te weinig rode, witte bloedcellen of bloedplaatjes hebben dan geven we geen therapie. Als we dat toch zouden doen dan zakken die waarden nog meer. Zonder bloedtransfusies zouden we op den duur geen therapie meer kunnen geven. Dan gaat de ziekte terug beginnen groeien en uitzaaien. Onze patiënten hebben dus bloed nodig om te kunnen blijven vechten. Wij geven het enerzijds om aan te sterken, anderzijds om voldoende zuurstof rond te krijgen. Ze voelen zich er beter door. Ze zijn minder vermoeid. Ook mentaal voelen ze zich sterker.”
Merk je zelf ook dat de patiënten zich nadien beter voelen?
“Bijvoorbeeld hematologische patiënten zien wij vermoeid toekomen. Zij zien er grauw uit. Ze zijn bleek. Ze zijn verzwakt, voelen zich niet goed. Wij geven hen bloed, en daarna voelen ze zich iets beter. Het duurt ongeveer twee uur voordat een zakje bloed is leeggelopen. Aan het einde van die twee uur gaan ze het verschil nog niet voelen. Dat merk je pas na enkele dagen. Hun levenskwaliteit verbetert hier terug door. Die bloedtransfusies zijn zo belangrijk.”
Kwaliteitsvol leven
Bloedtransfusies zijn één manier om de levenskwaliteit te verbeteren. Allicht zijn er nog manieren?
“Dat klopt ja. Dat typische beeld van een oncologische patiënt die ziek in de zetel ligt, niets meer kan doen en geen haar meer heeft, daar willen wij vanaf. Natuurlijk kunnen onze patiënten zich soms niet goed voelen als ze chemo of immuno krijgen. Wij moedigen hen aan om ons dat te zeggen. Want als we het niet weten dan kunnen we het niet verhelpen. Wij hebben zoveel middelen om hen terug beter te doen voelen. Als ze ons bijvoorbeeld zeggen dat ze misselijk zijn geweest, kunnen we hen andere medicatie geven.
Zo kunnen wij hen helpen om toch een heel kwaliteitsvol leven te hebben, ondanks de therapie. Soms lukt dat, soms niet. Maar we streven er wel naar om het zo kwaliteitsvol mogelijk te maken. Wij hebben hier in het Oncologisch Dagziekenhuis trouwens een heel goed team. Iedereen doet er echt alles aan om het de patiënten zo comfortabel mogelijk te maken.
Zeker in een palliatieve setting is dat zo waardevol. Een van onze patiënten is bijvoorbeeld in de negentig. Zij is in 2019 gestart met de therapie en krijgt in maart haar 98ste baxter immuno. Oké, ze is palliatief, maar ze heeft wel nog een heel kwaliteitsvol leven. Daar doen we het voor. Na al die jaren is ze er nog. Dat doet me plezier.”
Mama of papa redden
Ik kan me voorstellen dat dit voor jou wel bijzonder is.
“Ik voel mij altijd vereerd dat ik als verpleegkundige deel mag uitmaken van zo’n kwetsbaar en zwaar traject van een patiënt. Dat ik naast onze patiënten mag staan om hen te helpen. Ik vind het heel mooi dat ze mij toelaten in een levensbedreigende fase. Dat ze mij daarmee vertrouwen om zo’n belangrijke therapie te geven aan hen, aan hun mama of papa. Want we hebben ook patiënten waarvan de kinderen nog maar enkele jaren oud zijn. Jij bent dan een van de personen die mama of papa in leven houden, samen met je team en de arts die de therapie voorschrijft. Dat is een van de vele dingen die mij hier het gevoel geven dat wij een onmisbare schakel zijn. Zoals er zovelen zijn in dit ziekenhuis. Maar wij zijn een onmisbare schakel in een hele zware fase.”
Ook bloeddonoren zijn onmisbare schakels. Wil jij deze en andere patiënten helpen? In het hele Waasland kan je bloed en plasma doneren. Op 13 maart organiseert het Rode Kruis ook een speciale editie enkel voor Vitaz-medewerkers. Schrijf je nu in.
Meer verhalen:
- Patiënte Sofie: “De mensen van het Oncologisch Dagziekenhuis waren er altijd voor mij”
- Ex-patiënte Valerie: “Ik spring af en toe nog binnen in het Oncologisch Dagziekenhuis”
- Gunther vecht tegen darmkanker: “Zo goed ontzorgd en gerustgesteld”
- Tine heeft leukemie, maar raamtekeningen houden haar sterk
- Ziekte houdt Riet niet tegen om kaartjes te maken voor patiënten Oncologisch Dagziekenhuis
