Wist je dat er bij Vitaz 46 psychologen werken? Elke psycholoog is vast verbonden aan een afdeling. Denk maar aan oncologie, het diabetesteam of kinder- en jeugdpsychiatrie Tilia. Daarnaast spelen ze zo goed mogelijk in op hulpvragen uit het hele ziekenhuis. De man die dat in goede banen leidt, is Joost Hellin. Hij combineert het coördinerende werk met zijn hoofdjob als psycholoog bij revalidatiecentrum TREV.
“Meestal contacteren collega’s me als ze merken dat een patiënt het psychisch moeilijk heeft. Het gaat dan bijvoorbeeld om mensen die zijn opgenomen in het ziekenhuis, net een diagnose hebben gekregen en het moeilijk hebben om dat te verwerken. Vaak blijkt dat mensen al een vrij vol rugzakje met zich meedragen. Dan is ziek zijn soms de druppel te veel. Tijdens een gesprek mogen ze het even van hun schouders halen en tussen ons in zetten. Dan kijken we er samen naar en zoeken we uit hoe we een en ander draaglijker kunnen maken.”
Leren stilstaan
Een sessie met een Vitaz-psycholoog is veel meer dan ‘een beetje babbelen’. “Enerzijds laten we de patiënt even op verhaal komen bij alles wat er aan het gebeuren is. Naast het luisteren op een dieper niveau, reiken we handvatten of adviezen aan. Zo proberen we om het verwerkingsproces te ondersteunen en hun draagkracht opnieuw te vergroten.”
“Anderzijds biedt een gesprek de kans om te sensibiliseren. In een wereld die steeds vaker lijkt door te draaien, is het belangrijk om mensen weer te leren stilstaan bij zichzelf. Zo kunnen ze hun innerlijk kompas herontdekken, hierin houvast vinden en opnieuw richting zien. Daar zouden we vaker de tijd voor moeten nemen… ter preventie ook, om minder vast te lopen in de toekomst.”
Zorgverleners ontzorgen
Psychologen worden vaak geconfronteerd met heftige verhalen. Toch doet Joost zijn job met veel plezier. “Connectie krijgen met mensen geeft veel voldoening. Als de patiënt het toelaat, krijg je voeling met zijn of haar diepste zielenroerselen. Dat is niet altijd evident, want niet iedereen vindt het gemakkelijk om inkijk te geven in zichzelf. Soms word ik niet toegelaten, of toch niet meteen. Dan is het een uitdaging om toch een toegangspoortje te vinden. Dat altijd opnieuw contact zoeken, boeit me.”
Joost en zijn psychologen hebben niet alleen een impact op de patiënten, maar ook op de zorgverleners rondom hen. “Soms reageren de verpleegkundigen merkbaar opgelucht of dankbaar als ik na een gesprek feedback, duiding of een verdere planning mee geef. Regelmatig word ik gewaar hoe oprecht en diep ze meeleven met de patiënt. Het geeft een fijn gevoel om hen zo toch een beetje te kunnen ‘ontzorgen’. Waar ik soms maar een uurtje bezig ben met een patiënt, neemt het verpleegkundige team de dagelijkse zorg op zich. Zij geven zo op hun manier heel wat psychologische basiszorg, bovenop de andere verpleegkundige taken.”
Psychosociaal departement
Tot slot zet Joost zich als coördinator al ongeveer 10 jaar in voor de Vitaz-psychologen. “Ik ben niet hun leidinggevende, maar ontwikkel wel samen met hen onze visie op de psychologische zorg binnen Vitaz. We behartigen gemeenschappelijke thema’s over de afdelingsgrenzen heen en houden voeling met de maatschappelijke evoluties op het vlak van psychologische zorg. Het is fijn samenwerken met een ploeg van geëngageerde collega’s.”
“Vooral de jongere psychologen verdienen hierbij een extra steuntje in de rug. Het is vaak niet evident om als startende psycholoog je plekje te vinden in de medische wereld. Al is er enorm veel veranderd tegenover toen ik 25 jaar geleden startte. De psychologische invalshoek is een evidenter deel geworden van de hulpverlening. Daar ben ik blij om. Waar ik nog van droom? Hm… een psychosociaal departement naast het medisch, verpleegkundig en paramedisch departement?” (lacht)
