Elke dag krijgen 30 Belgen een hartstilstand buiten het ziekenhuis. 3 van hen overleven dat. Start je in de eerste minuten met reanimeren en defibrilleren dan stijgen de overlevingskansen tot 80%. Helaas kan amper 1 op 7 Belgen hartmassages geven. Binnen Vitaz sensibiliseren verpleegkundig consulenten Sarita Van Mieghem en Tom De Schepper van de nieuwe cel Acute Zorg en Reanimatie.
De straffe cijfers doen hopelijk ook jou inzien hoe belangrijk het is om problemen snel te leren herkennen, te alarmeren en te reanimeren. “Elke minuut waarin er niets gebeurt, daalt de overlevingskans met 10 procent”, weet Tom. “Natuurlijk proberen wij vanuit Spoed om zo snel mogelijk ter plaatse te zijn, maar we kunnen er onmogelijk bij zijn vanaf de eerste minuut. Daarom is het belangrijk dat iedereen leert om een hartstilstand te herkennen en te reanimeren. Zo kunnen de mensen elkaar helpen tot de hulpdiensten er zijn. Allemaal samen kunnen we de kwaliteit van de kritieke zorg verder verbeteren.”
“Eigenlijk kan iedereen het”, benadrukt Sarita. “Reanimeren is echt niet moeilijk. Het is vooral durven. Veel mensen voelen een enorme drempel om plots op iemands borstkas te beginnen duwen. Alleen al het feit dat je dat moet beginnen doen, is ook best heftig. Die drempel willen we verlagen door te trainen, bijvoorbeeld op een reanimatiepop. Je zal de stap tot reanimeren makkelijker zetten als je weet wat je moet doen en je het al eens geoefend hebt. Als er een AED-toestel in de buurt hangt, kan je dat erbij halen. Dat zegt zelfs wat je moet doen. Het is dus makkelijker dan je denkt.”
"We willen onze collega's niet enkel
trainen om te reanimeren."
Sterk in kritieke zorg
Als ervaren spoedverpleegkundigen weten Sarita en Tom waar ze het over hebben. Met de MUG en de PIT reanimeren ze nog regelmatig. Dat combineren ze met hun nieuwe job bij de cel Acute Zorg en Reanimatie, waar ze samen met hun collega Laurenz deel van uitmaken. De cel is opgericht om de kwaliteit van de kritieke zorg verder te blijven verbeteren. Daar is Vitaz vooruitstrevend in.
“Vitaz investeert heel sterk in acute zorg en spoedgevallen”, vindt Tom. “Ik kom van een ander ziekenhuis en merk het verschil. Hier hebben we een uitgebreid arsenaal aan werkmateriaal ter beschikking dat de nieuwste trends in de spoedgevallenzorg volgt. Dat zorgt ervoor dat we nog meer kwaliteit kunnen bieden naar onze kritieke patiënten toe. Onze cel is een van de puzzelstukken in de hele goede omkadering die we hier hebben. Zo kunnen we verder blijven professionaliseren en innoveren.”
Opleiding & coaching
Hoe gaan jullie dit aanpakken?
Sarita: “Wij kiezen voor een holistische benadering. We willen onze collega’s dus niet enkel trainen om te reanimeren. Wij willen hen kennis en inzicht geven om te vermijden dat het zover komt. Stel dat het toch nodig is dan willen we de betrokken zorgverleners achteraf opvangen. Door er lessen uit te trekken, kunnen we snel inzetten op groeikansen.”
Tom: “Ik ga bijvoorbeeld bezig zijn met cijfermateriaal over de kritieke situaties in ons ziekenhuis. Alle drie zullen we ook situaties gaan analyseren zodat we er waar nodig verbeterpunten aan kunnen koppelen. We zullen ook op basis van wetenschappelijke artikelen gaan werken zodat de zorg die we geven altijd volgens de nieuwste richtlijnen is.”
Waarvoor kunnen we specifiek bij jullie terecht? Wie doet wat?
Tom: “Een belangrijk deel van wat we doen, is onze interne diensten opleiden en coachen. We willen trainingen op maat geven, dus voor de specifieke noden van de diensten en hun zorgvragers. Onze collega Laurenz is daarbij verantwoordelijk voor de opleidingen en trainingen van de kritieke diensten. Dat zijn bijvoorbeeld Spoed, Intensieve Zorgen, de operatiekwartieren, het Cathlab, de Hartbewaking en de Kinderafdeling.”
Incidenten opvolgen
Sarita: “En ik ontferm mij over de niet-kritieke diensten. Ik leer hen de basis van reanimeren, zoals pompen, beademen en werken met de AED. We hebben ook al een Early Warning Score (EWS) geïntroduceerd op de verblijfsafdelingen. Aan de hand van de parameters van de patiënt, zoals de ademhalingsfrequentie en de bloeddruk, wordt een score gegenereerd. Die helpt om in te schatten hoe groot de kans is dat de patiënt kritische zorg nodig zal hebben.”
"We willen nog heel veel doen de volgende jaren."
Tom: “Als er op de afdelingen een voorval is waarbij kritieke zorg nodig is, bijvoorbeeld een reanimatie, dan bellen ze in eerste instantie onze interne MUG. Iemand van ons gaat ook als consulent ter plaatse om ondersteuning te bieden. We willen met de betrokken teams samenzitten om te bekijken of er nog verdere opvang of specifieke training nodig is. Goed opgeleid zijn, geeft immers meer zelfvertrouwen en jobtevredenheid. Dat weerspiegelt zich in de zorg naar de patiënt toe en zo hopelijk ook in de patiënttevredenheid.”
Sarita: “Zoals je hoort, zijn we heel enthousiast en gepassioneerd. We willen nog heel veel doen de volgende jaren. We zijn ons er wel van bewust dat we eerst tijd nodig gaan hebben. We willen eerst goed uitdokteren hoe we het gaan aanpakken en waar we de klemtonen gaan leggen.”
Later dus ongetwijfeld meer hierover. Heel veel succes alvast!
Wil jij ook leren reanimeren? Klik hier voor meer informatie. Onze zorgmedewerkers kunnen een training op maat aanvragen bij de cel Acute Zorg en Reanimatie. Ook met vragen en bezorgdheden kunnen zij hier terecht.
