Een jaar geleden startte Alena Aleksandrovich als een van onze allereerste zorgondersteuners. Na een traject van vorming, training en werkplekleren ging ze aan de slag op de afdeling Heelkunde 2. Daar ondersteunt ze de verpleegkundigen met een combinatie van hygiënische, logistieke en administratieve taken. Hoe valt dat mee? En hoe heeft Alena het afgelopen jaar beleefd?
Zowel voor de zorgondersteuners als voor het verpleegkundige team van Heelkunde 2 bracht de opstart van het pionierproject een serieuze verandering met zich mee. “Eerlijk gezegd stonden we er in het begin nogal sceptisch tegenover”, zei hoofdverpleegkundige Wim Geysen een jaar geleden in dit artikel. “Vooral het idee dat sommige opdrachten niet langer alleen door de verpleegkundigen zouden worden uitgevoerd, was beangstigend. Het is niet zo makkelijk om dat los te laten. Daar worstelen we nog wat mee.”
Een jaar later zijn bij Vitaz al 21 zorgondersteuners aan de slag. Bij Heelkunde 2 is van de initiële scepsis en worsteling niets meer te merken. Vandaag zijn Alena, Kienta en Joke er de vaste zorgondersteuners. Zodra de verpleegkundigen horen dat we Alena komen interviewen, wordt ze spontaan bewierookt tot en met. “Het is een schat van een collega”, klinkt het. “Ze doet veel voor ons. Alena heeft geen zittend gat. Ze is altijd bezig.” De verpleegkundigen kunnen het weten, want zorgondersteuners werken altijd onder hun supervisie.
"Ik vind het zo mooi. Dit is voor mij
de perfecte werkplek."
Van Wit-Rusland naar Sint-Niklaas
“Chapeau, dat ze zoveel moeite doet om de taal te leren. Dat zou ik echt niet kunnen”, voegt een van hen eraan toe. Nederlands spreken is voor Alena niet evident, want ze is geboren en getogen in Wit-Rusland. 27 jaar lang werkte ze daar als kinderarts in ziekenhuizen. In 2021 liet ze alles achter voor de liefde en verhuisde ze naar Sint-Niklaas. “Onder andere door de politieke situatie was het voor mij makkelijker om naar hier te komen dan voor mijn echtgenoot om naar Wit-Rusland te verhuizen”, zegt ze.
Sinds die verhuis, bouwt Alena haar leven hier terug op vanaf nul. Evident is dat niet, zeker aangezien ze niet langer kan werken als kinderarts. “Ik heb nooit een thesis moeten maken. Daardoor wordt mijn diploma in België niet erkend.” Dat maakte het extra lastig om een job te vinden. “Ik wou zo graag werken, want ik ben nu eenmaal altijd bezig. Dus ik was heel blij dat ik na een jaar zoeken eindelijk een job heb gevonden. En dat dicht bij huis. Ik vind het zo mooi. Dit is voor mij de perfecte werkplek.”
Goed gevoel
Vitaz is dus al goedgekeurd. En wat vind je van je job?
Alena: “Voor mij is het een mooie kans, want ik wou graag in de zorgsector blijven werken. Ik wil mensen helpen. En dat doe ik nu zeker. Ik ben een ondersteuner, zowel voor patiënt als verpleegkundige. Hen helpen, geeft mij een goed gevoel. Ik zie dat wat wij hier doen zo belangrijk is voor de verpleegkundigen, maar ook voor de andere collega’s, de patiënten en het ziekenhuis. Als de afdeling vol ligt, moeten de verpleegkundigen naast de hygiënische zorg en belletjes beantwoorden zoveel mogelijk tijd kunnen vrijmaken voor hun andere belangrijke taken. Medicatie, infusen prikken, hygiënische en administratieve taken… dat is teveel werk voor hen. Zij hebben extra handen nodig. Die bieden wij door hen te helpen met die basiszorg. Daarom vind ik het zo’n goed project. Eigenlijk zouden meer ziekenhuizen hiermee moeten starten.”
"In mijn hoofd heb ik wel de klik van arts
naar zorgondersteuner moeten maken."
Hoe was het om als een van de eersten te starten in een totaal nieuwe functie?
“Niet alleen het project was vorig jaar gloednieuw. Ik ben ook helemaal vanaf nul moeten beginnen. Ik herinner mij nog de eerste dag waarop ik zelf begon te werken. Ik ga mijn eerste patiënt nooit vergeten. Ik dacht: ‘Wat moet ik zeggen tegen mijn patiënt? Wat moet ik doen?’ Ik wist het nog niet.
Voor mij is het niet alleen een andere taal en terminologie, maar ook andere regels. Echt alles is anders. Ik ben zo dankbaar dat de leerkrachten en mijn collega’s alles aan mij hebben getoond telkens ik het niet begreep. Als ik niet wist wat ik moest doen, hielpen mijn collega's me. En toch behandelen ze me niet als een buitenlander. Ik voel me hier thuis. Ik ben zo dankbaar voor alle hulp, geduld, begrip en ondersteuning die ik hier heb gekregen. Daardoor ben ik enorm gegroeid. Zowel met de taken als met de taal gaat het nu al veel beter.”
Ongelofelijk team
Bij Heelkunde 2 ben je duidelijk graag gezien. Zo te horen is de liefde wederzijds?
“Het is een ongelofelijk team met mooie mensen. Zo professioneel, vriendelijk en menselijk. Ik ben blij dat ik hier mag werken. Ik ben heel dankbaar voor hoofdverpleegkundige Wim en adjunct Kenny. Zij zijn heel menselijk en creëren een goede sfeer in het team. Dat is zo belangrijk, goed kunnen samenwerken. Ik ben trouwens ook Aline en Brecht, de middenkaders die het project begeleiden, dankbaar omdat ze vaak vragen hoe het gaat en of ze nog met iets kunnen helpen.”
Heb je als zorgondersteuner jouw ding gevonden? Of voel je jezelf toch meer arts?
“Ja, natuurlijk wil ik graag blijven werken als zorgondersteuner. Waarom niet? Dit is het voor mij. In het begin moest ik wel wennen aan werken met volwassenen en oudere patiënten. Ik had tot dan toe enkel ervaring met kinderen. Bij mijn eerste patiënten dacht ik nog als arts. Ik betrapte mezelf erop dat ik me afvroeg welke medicatie ik moest geven. In mijn hoofd heb ik dus wel de klik naar zorgondersteuner moeten maken. Als ik nu iets zie, rapporteer ik het aan mijn verantwoordelijke verpleegkundige. Mijn achtergrond als arts is wel nog een meerwaarde. Ik zie meer dan anderen. Maar nu kijk ik dus vooral naar wat ik kan en mag betekenen voor de patiënt. Dat is bijvoorbeeld de patiënt bij iets ondersteunen of een babbeltje doen.”
Verder bijscholen
Hoe zien jouw toekomstplannen eruit?
“Momenteel volg ik de opleiding tot zorgkundige van het LBC Volwassenenonderwijs. Zodra ik dat certificaat behaal, zal ik nog meer zelf mogen doen. Dat gaat bijvoorbeeld om medicatie-inname monitoren of kleine wonden verzorgen. Nu mag ik wel al glycemie meten en parameters nemen, want voor die module ben ik al geslaagd. Ik kijk ernaar uit om nog meer te mogen doen. Wie weet zet ik na deze opleiding nog de stap om me verder bij te scholen tot verpleegkundige. Ik droom ervan om ooit nog op een kinderafdeling of bij de medische beeldvorming te werken. Tegelijk wil ik bij Heelkunde 2 blijven. Mijn collega’s hier zijn geweldig.”
Ben/ken jij een van onze volgende zorgondersteuners? Hier vind je alvast meer info.
Foto 1: Alena en de verpleegkundigen van Heelkunde 2.
Foto 2: Zorgondersteuners Alena en Kienta.
Meer zorgondersteuner-nieuws:
- Eerste zorgondersteuners in woonzorgcentra Samen Ouder
- Project zorgondersteuners Vitaz wint award
- Hoofdverpleegkundige Wim: “Eerste zorgondersteuners goed gestart”
- Vitaz lanceert nieuwe zorgfunctie: de zorgondersteuner
